En dan is alles ingepakt, verhuisd en opgeslagen. Waar is mijn werktelefoon? Toch niet in de ene doos tussen al die andere dozen!? En waar is mijn laptop oplader?
Uiteindelijk is alles teruggevonden en weer in gebruik. Al moet ik mijn werktelefoon natuurlijk inleveren. Omdat dit ook mijn laatste werkweek in Stadskanaal is geweest. Van de collega’s heb ik een heel tof passend afscheid gekregen. Ook had iedereen moeite gedaan voor een lief cadeau. Wat een chaos van emoties brengt dat met zich mee. En dan afscheid van de vrijwilligers waar ik jaren mee samen heb gewerkt. Ook zij hadden hele leuke afscheidscadeautjes bedacht. En alleen maar woorden vol lof.

Na de verkoop van mijn woning kwam ik er achter dat er nog best veel geregeld moest worden. Verzekeringen, gelden, reparaties. Allemaal (onvoorziene) zaken waar je een hele dag druk mee kan zijn. Maar gelukkig, de financiering is rond en op maandag kan het feest beginnen! De tegels voor de badkamer zijn bepaald.

Maandag begin ik ook op mijn nieuwe werk. We krijgen een training en aansluitend een lunch. Eindelijk komt er ruimte in mijn hoofd om te bedenken hoe ik deze nieuwe uitdaging ga aanvliegen. Ik kan nu ook zeggen dat ik er zin in heb!

Geluksmomentjes:
Op donderdag ging ik uit eten met een vriendin. Wat natuurlijk sowieso al een geluksmomentje is. Nadien stonden we buiten nog even na te praten. Er loopt een meneer met een blik bier langs. De man kijkt mij aan zegt super blij; ‘Gelukkig is het niet glad, want dan glij ik zo naar beneden.’ Waarop ik antwoord dat dat inderdaad vervelend zou zijn. De man en ik hebben op dat moment meer gemeen dan hij weet. ‘Het leven tussen twee banen en tussen twee huizen.’