Het is een lange tijd geleden dat ik heb geschreven. Er is veel gebeurd en veel om te verwerken.

Het leuke nieuws is dat we twee kindjes verwachten in februari. Een jongetje en een meisje. We moesten even wennen aan het nieuws, maar zijn super blij!

Na dit nieuws zijn we van schrik een weekje naar de camping gegaan in de zomervakantie. Even met z’n drieën er uit. Wennen aan het idee. En vooral ons hoofd leeg maken. Dat is zeker gelukt.

Het betekend ook dat ik van voetballend lid, naar coachend lid ben gegaan. En blijf ik mijn team, de eerste seizoenshelft, ondersteunen met geschreeuw vanaf de zijlijn. In een heuse coachjas.

Momenteel ben ik al halverwege de zwangerschap. En werk ik vier uurtjes op een dag. Dat is ook wel genoeg. Een zwangerschap van twee is toch zwaarder dan een zwangerschap van één. Dat merk ik aan traplopen en dingen vergeten.

De kinderkamer wordt bij elkaar verzameld. Samen met een vriendin struin ik door kringloopwinkels. En ik rij de provincie door om ledikantjes en kasten te verzamelen. Samen met een vriendin gaan we een tekening maken voor op de muur.

Daarnaast zijn we thuis druk aan het discussieren over auto’s en kinderen vervoeren op de fiets. En filosoferen over hoe ons leven er uit gaat zien komende jaren. Leuk, maar ook spannend wat er op ons af gaat komen.

Geluksmomentjes:
Henk die naar je toe komt lopen en je een kusje komt geven.

Een super gezellige buurtbarbecue, met uiteraard te veel vlees.

Allemaal mensen die aanbieden om ons te helpen met oppassen op Henk en de kleintjes.

Alle kleuren die de natuur ons schenkt in de herfst.

September 2022