Speciaal voor vriendlief.
Hij roept het altijd, vooral als het om voetbal gaat. Support your local! Maar ook om de lokale ondernemingen te steunen. Ik ben het hier helemaal mee eens. Zo is het leuk om vlees bij de boer te kopen, een klein dorpje verderop. De fiets te kopen bij een kennis die hij heeft ontmoet, met een startende zaak op het festival terrein in de stad. De kaas die door een vriend aan de deur bezorgd wordt. Nu is er een groot voordeel, zijn netwerk is erg groot. Dus op allerlei vlakken kan er iets geregeld worden. De vloer in ons huis is verkregen bij een vader van een trainingslid. Met een klein beetje korting.

Het vakantieseizoen staat voor de deur. Voor alle kinderen in mijn werkgebied heb ik activiteiten georganiseerd de hele zomer door. Vooral ook omdat corona ervoor heeft gezorgd dat kinderen al meer dan een zomervakantie met ouders thuis moesten leren en werken. En dat is niet alleen maar leuk en gezellig. Nu krijgen ouders de ruimte om even hun kinderen de deur uit te schoppen. Ook sportverenigingen mogen aansluiten. Zelf mogen we nog een plan bedenken voor onze vakantie, na de zomervakantie van de basisscholen.

Softbal is weer gestart. Eerst moesten we voor en na elke training de ballen schoonmaken, nu moeten we met z’n allen in de auto naar Enschede. Wat een verschil. We hebben een paar trainingen gehad en twee oefenwedstrijden. Misschien zijn we er klaar voor, we gaan het meemaken. Na de eerste competitiewedstrijd is het eerst tijd voor een zomerstop. Daar hebben we het echt aan toe.

Donderdagochtend, opzich heb ik elke ochtend een half uur voor ik de deur uit ga. Dan moet er niet heel veel geks gebeuren. Maar er ligt een groot mes op de grond en overal bloeddruppels op de grond. Het zoutpotje is kapot geschopt. De katten kijken mij onschuldig aan en hebben zin in voer. Sambal likt aan haar poot. Met mijn detective oog zie ik in een oogopslag dat Sambal heeft geprobeerd de halve peper op te eten, maar dat die niet zo lekker was als zij had gehoopt. Arm beestje.

Ps: ik heb erg zin in lange zwoele zomeravonden in de tuin. Maar juli heeft dit nog niet zo vaak gebracht.

Geluksmomentje(s):
In de wijk naast ons, nog steeds in de stad, staat een bordje met de rijrichting voor trekkers. Natuurlijk valt mij dat als boerendochter op. Helemaal plaatsen lukt mij dat nooit. Alsof iemand in zijn garage een trekker heeft staan. Plots fiets ik langs dat bordje en twee huizen verderop staat een trekker in een tuin. Een heuse grote New Holland trekker. Geen tuin meer over, vol in de tuinverbouwing. Gelukkig is het wel helder in welke richting de trekker de wijk moet verlaten.

Afgesproken in het plantsoen met een oud collega. Even wachten in het gras hoor ik allerlei geluidjes. Voor mij zitten twee meisjes met een mini tentje voor hun vogeltje. Ook lastig te plaatsen voor mijn boeren verstand.