Ongetraind beginnen aan een marathon gaat gepaard met de nodige spierpijn, blessures en vermoeidheid. Maar toch wil je de marathon afmaken, dat is het doel. Zo begint het te voelen, maar het is nog steeds leuk!

Als de brandweer! De stukadoor gaat als een malle. En alle andere hulptroepen ook. De garage is als enige nog niet aangepakt, alleen nog maar gebruikt waarvoor die bedoelt is. Opslag van (bouw)materialen. Ondertussen is de volledige benedenverdieping gestuukt, de wc zijn vervangen, de slaapkamer helemaal geverfd. De overige kamers boven zijn behangvrij gemaakt en ook alweer behangen. Het laminaat in de slaapkamer is in sneltreinvaart in de slaapkamer gelegd, want… komende week komt het bed. Zo langzamerhand mogen we ook gaan bedenken hoe we gaan inrichten. Heel leuk!

De schouw is gesneuveld. Het was niet veilig om deze op te stoken. Houten-skelet-bouw brand wel goed. Maar dat is niet de bedoeling. De buren zijn onder de indruk hoeveel containers er in de voortuin hebben gestaan. Hun teller staat op 3. De buurkinderen hebben een ‘heitje voor karweitje’ gedaan en hadden deze week vakantie, dus elke dag wel tijd om geld te verdienen. We hebben verteld dat we alleen op zaterdag hulp kunnen gebruiken.

De huur is opgezegd dus we hebben er weer een stempelpost voor de boeg. De afspraak was, we gaan over als de badkamer, keuken en slaapkamer af zijn. En dat komt in zicht. Moet je nagaan, drie weken verder.

Zo langzamerhand wordt mijn werkagenda ook voller. De weerbaarheidstraining is uitgewerkt en de eerste contacten zijn gelegd. De eerste bestuursvergadering van een sportvereniging is ingepland. De eerste overleggen met beweeggroepen staan voor de deur. En ook het eerste sporttoernooi voor de lol met collega’s gaat gebeuren.

Het kantoor waar wij werken is redelijk te vergelijken met het huis waar we aan het verbouwen zijn. Elke dag als ik binnenkom is er iets nieuws. Nieuwe bureau’s, nieuwe kasten en nieuwe geluidsschotten zijn geplaatst. Toch ben ik erg blij met mijn koptelefoon met noise canceling. Het is nog een beetje kleurloos op kantoor. Ik mag, na goed overleg thuis, een paar planten van huis meenemen en op kantoor zetten. Het concept van flexplekken is met de niet handig te verstellen bureau’s niet te doen. We hebben allemaal een bureau opgeeist en ingesteld.

Geluksmomentjes:
Op softbaltraining hadden we videofragmenten gemaakt van onze slagtechniek. Het eerste filmpje wat ik kreeg had weinig met softbal te maken. Ik schopte als voetballer een softbal terug naar de tosser. Ik krijg het er niet uit!

Ik heb zulke heftige bouwvakkers handen gekregen dat mijn telefoon mijn duim print niet meer herkent. En dat ik in een vergadering erachter kom dat ik nog voorstrijk-snotjes in mijn haar heb zitten.

De fysiotherapeute kon mijn rug op!

Een vriendin van mij past soms op huizen als mensen op vakantie zijn. Dus soms drink ik thee met haar, in een voor mij onbekend huis. Vandaag kwam ik erachter dat ik in het huis van mijn nieuwe collega eens thee heb gedronken, nog voordat ik haar kende.

Onze werkkleding wordt voor alles gebruikt. Vriendlief was zo fanatiek aan het verven en kozijnen aan schoonmaken dat hij per ongeluk met de binnenkant van zijn T-shirt het kozijn schoonmaakte. Onhandig!

Het is heerlijk weer. Tussen de middag zitten we buiten. Laatst wilde ik de kat aaien en toen hoorde ik zo’n raar geluid. Zat er een egeltje voor mijn neus. Deze hoort in winterslaap te zijn… maar het was zo fotogeniek.