Ook internet en tv zijn aangesloten, dus ik kan weer op internet. En nu we verhuisd zijn is er ook meer ruimte om met vrienden af te spreken. Het is erg gezellig om met 4 vriendinnen te koken in de keuken en elkaar niet voor de voeten te lopen of dat de vrienden die over de vloer komen nu onze gezamenlijke gasten zijn.

Het verven is nog niet afgerond. De deuren boven zijn groen en de trap is ook al een keer in de verf gezet. De armleuning van de trap hangt in de overkapping. Deze staat al in de beits en het lijkt net of we papegaaien houden. De katten laten hun haren overal slingeren en de robotstofzuiger doet zo hard zijn werk om de haren te verwijderen dat hij de planten verplaatst en de staande lampen omgooit.

Als ik mij bedenk hoe hard er gewerkt is ben ik trots op de voortgang. Als ik bedenk welke kamer echt helemaal af is, dan kan ik geen ruimte bedenken. Maar dat is natuurlijk het bekende verhaal van het hebben van een koopwoning. Het is nooit af.

Vorig weekend was de eerste wedstrijd van het seizoen. We hebben heerlijk kunnen spelen onder het genot van de aanwezige zon. Van al die vitamine D wordt ik heel blij. Natijd een biertje en dan thuis douchen in de nieuwe badkamer! Wat een ruimte, wat een licht en wat een genot! Vervolgens kan ik in onze kleedkamer rustig uitzoeken wat ik aan trek.
Dit weekend was het heel koud op het veld, maar gelukkig hadden we gewonnen. Na de wedstrijd stond thuis het eten bijna klaar en ging ik daarna heerlijk genieten in bad van het uitzicht op de vissengraat tegels en de natuur buiten.

Geluksmomentje:
In zit in de auto en ik zie een moeder met haar zoon fietsen. Het jongetje is nog jong en is vooral aan het steppen op de stoeprand. Moeder fietst trots door tot ze achterom kijkt en stop voor mijn auto om haar kind te beschermen, zoals een moeder dat hoort te doen. Ze spoort haar zoon aan om een beetje vaart te maken. Als het jongetje voor mijn auto fietst zie ik op zijn kettingkast staan FastEddy. Dat was alles gelogen.