Een paar dingen waar ik niet aan kan wennen bij het moederschap:

Dat alle qliches waar zijn!

De tijd vliegt en je leeft van voeding naar voeding. Alweer een fles? Vraag ik mij dan af. Vooral in de eerste maanden.

Nachtvoedingen. Ik ben verliefd op slaap. Maar afgelopen drie maanden is er vrij weinig van gekomen.

Rondlopen als een kip zonder kop. Laatst ging ik naar bed. Trek de badkamerla open. Spuit parfum op. Ik kijk in de spiegel mezelf aan. En ik zeg hardop; “waarom doe ik dat?”

Mijn haar! Als de hormonen weer op hun plek gaan zitten. Vallen mijn haren uit. Ze kriebelen de hele dag onder mijn kleding. En slingeren door het hele huis. Bah.

Even snel. Dat is er sowieso niet bij als je alleen bent met de kinderen. Dus proberen niets te vergeten bij de supermarkt. En begin veel eerder met naar bed gaan.

Mijn lijf. De buikspieren die nog nergens zijn. Waardoor ik niet weet wat en hoeveel ik kan tillen. En welke bewegingen ik kan doen.

De eerste deuk in je kind. Die zich net iets te enthousiast bezeert. En even ontroostbaar is.

Zure doeken of kleding. De geurtjes die je de hele dag achtervolgen.