Het is zo’n dag. Een vrijdag die ik voor mijzelf had gepland. Oppas geregeld. Alles dik voor elkaar. Relaxt… En dan, de tijd vliegt. De afspraak bij de fysio had ik een half uur later in gedachte dan in werkelijkheid. De afspraak is aan mij voorbij gegaan. De twee winkels hadden de online uitgezochte items niet op voorraad. Met lege handen thuis. Bij thuiskomst is de garagedeur in het slot gewaaid. De sleutels van de overige deuren zitten aan de binnenkant er helemaal ingedrukt. Hierdoor kan ik de deuren vanuit buiten niet van het slot draaien. Via een stoel en een container klim ik op de garage. Gelukkig heb ik een wit t-shirt aan :(. Het mos op het dak lacht mij toe. De ramen boven heb ik met telescoopuitzetters een klein beetje open staan. Het regent, een dikke bui. Daar sta ik in mijn ‘wat ooit wit was’ t-shirt. Met een schroevendraaier van de buurman, die net thuis komt, heb ik het raam open geschroefd. Eindelijk binnen, eindelijk thuis. Eerst droge kleren aan en op de bank met Henk in mijn armen ontspannen.
Baaldagen bestaan. Toevallig had ik er laatst een artikel over gelezen. Een docent op het speciaal onderwijs had baaldagen ingesteld samen met haar leerlingen. Je mag best een baaldag hebben, je geeft het gelijk aan het begin van het dagdeel aan. Je hoeft dan niet mee te doen aan de lessen van dat dagdeel. Je krijgt een eigen plekje en de rest laat jou met rust. Kinderen leerden dat het tijd nodig heeft om je over het balen heen te zetten. Maar meestal duurde een baaldag(deel) te lang. Ook ontstond er een competitie wie de minste baaldagdelen had. Achja, ik vind dat ik mijn portie balen nu ook wel heb gehad.
Hard gaan is mijn valkuil. Vijf weken geleden ben ik begonnen met badmintonnen en sinds drie weken ben ik aan het voetballen. Uiteraard erg pittig. Een warm bad doet wonderen. Nachtrust ook. Eigenlijk moet ik nog extra spierversterkende oefeningen thuis gaan doen. De discipline daarin, is ver te zoeken.
Geluksmomentje(s):
En moeder die helpt met de was opvouwen.
Een mooie bos bloemen op tafel door vriendlief.
De schaterlach van Henk.
Heerlijke wandeling met een vriendin. Samen bijkletsen en alles weer in perspectief plaatsen.