De vensterbanken zitten in de kozijnen. De gordijnen zijn op maat en hangen sierlijk voor de ramen. Het aanrechtblad is netjes afgewerkt, er hoeven nog maar twee ramen geverfd te worden en dan kunnen de horizontale jaloezieën ervoor gehangen worden. De grap is dat het zoveel precisie werk is om de lijn tussen zwart en wit netjes te krijgen, dat het bijna zonde is om er iets voor te hangen. De tegels voor de wc laten langer op zich wachten dan de bedoeling is. Wel is een gedeelte van de tuin aangepakt. Er is een kleine opzet voor de tuin gemaakt. Nu het lekker weer wordt, wordt de tuin hoger op de prioriteitenlijst gezet. Het opruimen kan beginnen. De motorfiets staat in de garage te glimmen. Alle kasten staan op hun plek en het tuingereedschap hangt aan de muur.
Eerder waren we alleen aan het klussen in ons huis en woonden we elders. Sinds het begin van deze maand wonen we in ons huis, waar zo nu en dan nog geklust wordt. Dat betekend dat het belangrijker is om op te ruimen en schoon te maken. Van het weekend ben ik onder de vloer gekropen om kabels te trekken van de meterkast naar de bijkeuken. De kruipruimte heeft een redelijk formaat, maar toch tijgerde ik over het witzand. Dat zat natuurlijk overal. En was daarna overal terug te vinden.
Op werk komen de aanvragen binnen. Bijvoorbeeld; ‘meneer zou graag hulp/ondersteuning krijgen bij het verliezen van gewicht. Kunnen jullie hem hierbij ondersteunen door middel van een paar gesprekken?’ Ik hoop dat we iets gaan vinden waardoor we met gesprekken kunnen afvallen! Dat zou hemels zijn, ik denk dat ik dan onbeperkt kan eten, aangezien ik heel veel gesprekken voer.
Door de vakantie is het wat rustiger. Ook collega’s nemen vrij. Dus op het kantoor is het aardig stil. Dat vind ik best saai.
Op training bij softbal hebben we geoefend met sliden. Het oranje zeil met sop is aantrekkelijker dan met je snuffert in de gravel te duiken. Laatst werd ik gecoacht op het eerste honk en zij ze tegen mij: ‘PLAT’. Daar had ik moeten duiken naar het honk, maar toch iets in mijn brein zegt dat ik hiervoor niet gemaakt ben. Het was een hele leuke training. Kijken of het sliden in mijn reflexen opgenomen kan worden.
Geluksmomentje:
Er zijn meer mensen die mijn blog lezen dan ik dacht. En ik krijg veel leuke reacties. Daar wordt ik gelukkig van.
Ik zit te lunchen met een collega in het centrum van het dorp. Over straat loopt een meneer. Hij heeft net boodschappen gedaan. Onder zijn jas draagt hij spullen mee, zoals een pak luiers die naar beneden glijdt. Ik kijk naar hem en glimlach, hij kijkt naar mij en moet er ook maar om glimlachen.