Laat ik mijn honderdste blog wenden aan het enige nichtje wat mijn kinderen hebben. Geboren op een normale zaterdag. In het bijzijn van oma. Want papa en opa waren op pad. Zij waren tevens wel de eerste die na de geboorte aankwamen in het ziekenhuis. Het was een goede bevalling en wij mochten even oppassen op grote broer. En dat kon prima. Henk had ook een vriendje te spelen. Dit is de voorfase van speelafspraken van drie kinderen tegelijk. Dus daar kunnen we na vandaag dan maar even aan wennen.
Dit nichtje heeft nog niet de verjaardag van oma meegemaakt. Deze hebben wij een zondag eerder gevierd. In het Sprookjeshof in Zuidlaren. De opzet van de buitenspeelplaats is erg leuk bedacht! Alle kinderen en de (schoon)kinderen van mama hebben zich goed vermaakt ;).
Henk zit op school. En dat merken we gelijk. Twee weken achter elkaar is hij uitgenodigd voor een kinderfeestje. Daarnaast vliegen de zinnen uit z’n mond. En verteld hij allerlei verhalen. Dat doet Els trouwens ook. Met heel veel onbegrijpelijke woorden, maar met veel enthousiasme!
En toen had ik eindelijk vakantie. Twee weken vrij. Waarvan een week naar Italië voor de bruiloft van Lea en Yona. Voor hun vrienden hadden ze een villa gehuurd voor een week. Dus samen met negentien anderen mocht ik genieten van de mooiste vergezichten, heerlijk eten, warme dagen en leuk gezelschap. Doordat Lea alles zelf had georganiseerd kon ik haar helpen met een mooie tafel neerzetten en de puntjes op de i zetten.
Het laatste weekend van september had ik een vrijgezellenfeest. Met een sprookjesachtig thema. We hebben gelachen en geschaterd. Dat beloofd veel goed voor de bruiloft van volgende maand.
Geluksmomentjes:
Loopbaancoaching is een cadeautje. Zo ook de gesprekken die ik er over voor. En de complimenten die ik heb gekregen tijdens mijn interviews.
Een gratis bed ophalen van Marktplaats. Waarbij er natuurlijk ook veel rommel mee kwam. Maar nadat ik de poten korter had gezaagd past deze perfect in Henk zijn kamer. En daarna gelijk een ritje naar de stort.
September 2025