Mijn oude huis was industrieel ingericht. Ons huidige huis heeft een modern strakke keuken. Naast de zwart witte keuken staat het oude kabinet van opa. De kast heeft hier een daar wat onevenheden, maar dat is wel logisch op zijn leeftijd. Opa was mijn grote vriend, ik vind het super dat ik de kast in mijn huis mag zetten. Met wat oude klassieke meubels en nieuwe meubels gaan we opzoek naar een mooi evenwicht.

De (bijna) laatste plinten zijn geplakt en de kozijnen zijn afgelakt. De raambekleding en de vensterbanken zijn in bestelling. Er moeten nog een aantal puntjes op de i gezet worden, maar het is zo langzamerhand bewoonbaar aan het worden. Einde van de week zijn we over.

De gebiedsbattle op werk was geslaagd. De 80’ers van de gymnastiek vereniging hebben ons allen dik ingemaakt. Zij liepen huppelend de zaal uit van enthousiastme met de hoofdprijs. Het was een leuke mengelmoes van bijkletsen, in beweging en ontmoeten. Iedereen kijkt uit naar de nieuwe uitdaging overeen half jaar.

Geluksmomentje:
Er wordt aangebeld, er staat een vrouw. Ze kondigt een gekke vraag aan. Ze ziet dat het huis leeg staat en is benieuwd of ze het kan kopen. Zonder twijfel geef ik mijn antwoord. De vrouw heeft een compliment over het heerlijke plekje en wandelt verder.

Er wordt aangebeld, er staat een man. Hij vroeg zich af of hij de pijp in de container mee mocht nemen. Hij wilde er zelfs voor betalen. Voor ons grote winst, afval opgehaald en geld eraan over gehouden.

Er wordt aangebeld, er staat een vrouw. Ze vraagt of ze de golfplaten en ander bouwafval uit de container mag pakken en hergebruiken voor een ecowc. Ze heeft een volkstuin aan het einde van de straat. Natuurlijk mag ze de container leeghalen.

Ik loop over straat. Opeens hoor ik mijn naam. Geen idee wie mij aanspreekt. De jongeman verteld dat het al lang geleden is. Iemand uit het dorp, laatste keer dat wij elkaar spraken is minimaal 15 jaar geleden. Leuk om dan even een praatje te maken.