Het is zomervakantie. Tenminste voor veel vrienden. En ik heb nog een paar laatste weken verlof. Dus ik spreek veel af op terrasjes in de zon. Op de camping bij vrienden. Lekkere wandelingen maken. Ter voorbereiding van werk ben ik de borstvoeding aan het afbouwen. De wijn proeft goed.

De ’te doen lijst’ is lang. In het begin van mijn verlof bedacht ik elke dag wel vijf dingen die ik wilde doen. Maar he, ik kon er maar eentje doen. Toch heftig een bevalling ;). Maar nu, richting einde van mijn verlof, kan ik meer aan. Dus de lijst wordt serieuzer bekeken en daar waar kan afgevinkt. Ook hebben we een prioriteitenlijst gemaakt van onze grote uitgaven en dromen.

Laatste weekend van mijn verlof. Nog een nachtje naar de camping met het hele gezin. De wasbare zwemluiers zijn binnen. Opdat Henk een waterratje mag worden. Henk heeft zijn campingpakje met opdruk van tentjes aan. Niks houd ons tegen.

Komende weken gaan onze (schoon)ouders oppassen. Ik mag weer aan het werk. Even kijken hoe het met mijn collega’s gaat en hoe mijn mailbox is ontploft. Ik ben benieuwd wat mij te wachten staat. De meeste collega’s zijn met vakantie, dus het zal wel rustig zijn betreffende vergaderingen etcetera.

Geluksmomentje(s):

Op het terras is Henk aan de flesvoeding. Extreme dorst uiteraard. Huilen, hard werken, zuigen. Maar geen melk. Is het gaatje van de speen dicht… Met de vork voor mij prik ik het gaatje door. Een tevreden zoon. Ik krijg het er warm van, maar het is opgelost.

Op de deur van het kantoor is een lieve boodschap voor mij achter gelaten. Ook ‘mijn bureau’ is versiert. Dat is leuk terug komen!! De ontplofte mailbox is erg jammer. Maar daar worstel ik mij komende week doorheen.

De glimlach van je kind als je thuis komt.