Het is een poosje geleden dat ik blogs heb geschreven. Ik had al twee klaar staan, maar mijn computer werkte niet mee. En koppig dat ik dan ben, dit soort dingen horen gewoon te werken en anders ben ik er klaar mee. Maar ik heb ‘m er weer bij gepakt en hij deed het weer. Ik heb de strijd gewonnen.
Er is weer veel gebeurd. Mijn verjaardag is stilletjes voorbij gegaan. Daar waar ik graag veel mensen uitnodig heb ik nu alleen een handjevol vriendinnen en mijn familie over de vloer gehad in drie dagen. Heeft vriendlief zich suf gezocht naar slingers, maar deze had ik goed opgeruimd en uiteindelijk zelf de slingers opgehangen. Zo is het leven één groot feest, maar je moet zelf de slingers ophangen. Blijkt wel weer 😉
Voor mijn verjaardag wilde ik graag een nieuw vloerkleed in de woonkamer. Samen zijn wij op pad gegaan en bij de vierde winkel zijn we geslaagd, veel langer hoefde het ook niet te duren voor vriendlief. Op dinsdag zou het kleed in de winkel zijn. Helaas was dit dinsdag niet het geval, we zouden een mail of sms ontvangen. Nog even geduld. Na nog een week hebben we de telefoon gepakt en gevraagd wat de status was, helaas. Nog een week verder werd ik gebeld door de winkel dat het vloerkleed helaas niet apart gelegd was en alweer verkocht was. En nu is het kleed ook niet meer leverbaar. Een grote teleurstelling.
Ook hebben we een loodzware piano uit mijn ouderlijke huis getild en in ons huis geplaatst. Dit was een hels karwei van minstens tweehonderd kilo. Ook hebben we gelijk een ladekastje mee genomen. Die ik gelijk onder handen heb genomen. Op een slaapkamer boven staat een kast van de vorige bewoners, door de deurtjes te vervangen heeft de kast gelijk een hele andere uitstraling.
Zo heb ik altijd een lijstje met kleine klusjes die nog geklaard kunnen worden.
Het softbal seizoen was dit jaar ernstig kort. Eerst konden we in maart niet beginnen en toen konden we in oktober niet meer eindigen in verband met het weer en te weinig tegenstanders. Een treurig sportseizoen.
Op werk zijn we begonnen aan een tweede vlaag projecten om iedereen door de coronatijd heen te helpen. Iedereen moet zo langzamerhand een lange adem hebben. Huidhonger is aanwezig, het bijeen komen met vrienden en familie kan niet in grote getale. Op straat durf je elkaar bijna niet meer aan te spreken. Gaan we volgend jaar december weer knuffelen en met Jan en alleman een gesprekje aan, omdat het kan en leuk is?
Geluksmomentje(s):
Vriendinnen die ik lang niet meer heb gesproken die langs kwamen om bij te kletsen.
Wandelingen door wind en weer met vriendinnen.
Af en toe weer op werk mogen verschijnen. En een contractverlening op werk.