Chocola is je vriendin tot je teveel hebt gegeten en dan is het echt een trut.

De mancave en het berghok zijn aangepakt. Alles wat geverfd moest worden is geverfd en het laminaat ligt er in. Mijn ouders hebben nog een dagje zich in het zweet gewerkt om een kluslijst af te werken. Waaronder het laminaat in de mancave, in samenwerking met vriendlief, is gelegd. De rolverdeling is gemaakt; hij maakt de planning en neemt het initiatief. Ik wordt daarin geactiveerd. Het gaat hier over het verwijderen van de kapotte kast in de garage. Waarna ik een stellingrek installeer. Daar kunnen we veel opslag in kwijt. Daarna gaan we (of ik) plinten in de mancave plakken. Klinkt raar, een mannengrot met plinten.

In mijn ruimte ga ik helemaal los. Ik heb een tof behang uitgezocht en wil één muur bekleden met houtenplaten. Aan de houtenmuur wil ik een tafelblad bevestigen door middel van een scharnier, zodat de de tafel ook opgeklapt kan worden. Zo kan ik de ruimte ook gebruiken om te sporten en mediteren. Ik heb een elektrische verwarming geïnstalleerd met een steen ervoor, de steen neemt de warmte op en straalt deze (langer) uit. Dezelfde werking als infrarood. Ook heb ik een kleurige infrarood poster opgehangen die volgens het programma ’the green make over’ een duurzame oplossing is.

Het eerste sportmoment in mijn hok is gepasseerd. En het schildersezeltje fungeert als een goede telefoon standaard. De ruimte is groot genoeg om vrij te bewegen. En spierpijn is aanwezig.

Vriendlief was niet helemaal scherp en ik heb hem bespeeld om de achterwand van de keuken grijs/roze te verven. Op een avond, na een beetje miscommunicatie, heb ik de kwast erbij gepakt. Vijf lagen verder is het eindresultaat daar. Ik ben tevreden.

Na de documentaire ‘The game changer’ deels te bekijken lijkt het mij een goed idee om minder tot geen vlees te eten. Na een maand ervaar ik veel positieve effecten. Eerder had ik wel eens last van extreme kramp midden in de nacht. Dan sprong ik uit bed om te strekken en was ik klaar wakker. Nu na een maand geen vlees heb ik deze momenten niet meer gehad. Ook heb ik aan het einde van de dag meer energie. Heerlijk!

Het leven zit vol met uitdagingen. En soms wil je jezelf uitdagen of daagt de media je uit om van alles te vinden of ernaar te handelen. Duurzaamheid is zo’n thema die mij erg uitdaagt. De composthoop is in de maak, de energiezuinige lampen zijn aan en ik heb dit weekend wasbare wattenschijfjes gekocht. Tot noch toe enthousiast, maar ik ben benieuwd hoe ze uit de was komen. Honderd rijden op de snelweg is niet perse waar ik naar uitkijk, dat is een echte uitdaging. Wellicht moet ik dan eerder opstaan, wat niet perse op mijn wenslijst staat. Maar misschien kom ik dan minder ongelukken tegen, de weg naar werk is een ‘ongeluk gevoelige’ weg.

Geluksmomentjes:
Mijn stagiaires hebben de afgelopen weken pleinspelen gegeven. Nu zijn ze groep 7 en 8 aan het coachen om de spellen te gaan geven. Komt er op het plein een jongetje naar mij toe rennen. ‘Fopbal is echt leuk. Moet je ook even meedoen!’

Als je een parkeerterrein op wil rijden, maar je door een verkeersbrigadier een andere kant opgeleid wordt. En ik na het keren een andere brigadier tegenkom die zegt dat ik gewoon moet inrijden en geen richting moet aangeven. Hij zou ook wel even kijken of ik het goed doe. Het is gelukt!

Op weg naar de boer twee dorpen verder, op de fiets, om biologisch vlees te kopen. Het is fris. Tussen de buien door is het droog, het juiste moment. Over het smalle bruggetje bij de bouwmarkt over het water. Aan de andere kant komen we een verzopen man tegen. Of wij zijn telefoon even wilde drogen want dat kon hij zeker niet zelf doen. Het water loopt hem uit zijn zakken. Toen de meneer onderuit ging bedacht hij zich dat hij maar beter een mooie duik kon nemen. De meneer is bijzonder positief.